Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kul olanın yüreğinde olan bir katılık,
Kişilik duygusunun kaybolup gitmesidir.
İnsanların yapacağı en büyük kötülük,
Kendisine olan güveni kaybetmesidir.

Peygamberden sonra Cennet Alada,
En büyük makam Kurra Hafızının.
Onlar yaşayacak inci kalede,
En büyük makam Kurra Hafızının.

Hakka iman eden insanlar anlar,

Sağlığınızı koruyun,
En büyük devlet sağlıktır.
Sağlık kuralına uyun,
En büyük devlet sağlıktır.

Sen her zaman sağlıklı ol,

Başka yerde düşman arama,
En büyük düşman kendi içimizde.
Acı ile parmak basma yarama,
En büyük düşman kendi içimizde.

Suçu gelin etsen insanı yakar,

Ahlaksız insanı hayatta kimseler sevmez,
En büyük felaket düşük ahlaklı olmaktır.
Ahlaklı olan kimseye hiç bir kimse sövmez,
En büyük felaket düşük ahlaklı olmaktır.

İyi olan kimseye bütün herkes bayılır,

Özümüz yanıyor gönlümüz karda,
Ateşle bağrına basılan benim.
Sevdamız Mansur oldu yürek darda,
Enel Hak diyerek asılan benim.

Bülbül iken minnet etmem güle,

Hak hayır yazar eli açık olan insana,
En hayırlı olan takva sahibidir.
Başta hayırın önemi var ama,
En hayırlı olan takva sahibidir.

Kimse kendine etmesin eziyet,

Evliyalık makamında en büyük mertebe,
Kutbul Aktab,Sırr-ı Hilafet,Gavsül Azamdır.
Bu Üçlerin hepsi bağlıdır Kutbul Aktaba,
Bu makam evliyalıkta olan bir nizamdır.

Ebubekir-i Sıddık velilerin hakanı,

Senin için çekmediğim kalmadı,
Ey gönül neler ettin neler bana?
Senin için ne yaptımsa olmadı,
Ey gönül neler ettin neler bana?

Sen hiç aldırış etmedin sözüme,

Ey gönül ben seni ne yapayım?
Sevmeyi bile beceremedin.
En iyisi gözümü kapayım,
Sevmeyi bile beceremedin.

Beni tutup dertten derde kattın,