Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İbrahimin elinde bıçak oldum,
Sevgiyle önüne attım gönlümü.
Allaha kendimi İsmail kıldım,
Ben sevdaya kurban ettim gönlümü.

Sevgimi cümle alem bilsin dedim,

Aşk acısı yüreğimi soldurur,
Sevgi rüzgar gibi götürür beni.
Naz güzelin sevdasını öldürür,
Bu sevda gönülde bitirir beni.

Muhabbet ırmak olsa göle çeker,

Aşk ateşi ile ciğerlerim pişti,
İçim yanıyor su neylesin bana.
Sevda ile gönlüme yangın düştü,
İçim yanıyor su neylesin bana.

İçim kötü suyla yüreğim kanmaz,

Menfaati olmadan yüzüne bakmaz,
İnsanlarda ahde vefa kalmamış.
Adam havalıdır kimseyi takmaz,
İnsanlarda ahde vefa kalmamış.

Kendisinden başka kimseyi görmez,

Şeytan insanın ruhunu bir elde etti mi?
İnsanların şeytanı şeytandan beter olur.
Şeytan bir insanı kendi safına kattı mı?
İnsanların şeytanı şeytandan beter olur.

Yüzündeki nur gider değişik bir hal alır,

Recep,Şaban derken Ramazan gelir,
İnsan sevinir üç aylar gelince.
Müslüman olan önemini bilir,
İnsan sevinir üç aylar gelince.

İnsan manevi bir hava takınır,

Dünya hevesine aldanıp kanma,
Yaşadığın şu ömür bir anlıktır.
Yaptığın işe pişman olup yanma,
İnsan ölür ölmeyen insanlıktır.

Şöyle gezinip dolaşırsan eğer,
İnsanların yüzü güler kırlarda.
İnsanın gidip gezdiğine değer,
Koyunla kuzular meler kırlarda.

Dağlardan yel eser fırtına kopar,

İnsanoğlu bir kuş misali,
Uçup gidiyor şu dünyadan.
Bir buluta benziyor hali,
Geçip gidiyor şu dünyadan.

Sürgün verip öze sarıyor,

Çocukları sevip koruyalım,
Savaşlarda çocuklar ölmesin.
Dertlerine çare arıyalım,
Savaşlarda çocuklar ölmesin.

Çocuklar gönlümüzün varıdır,