Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Uykunun da bir kararı olmalı,
Çok uyumak ahireti etkiler.
Uykucuya bir orta yol bulmalı,
Çok uyumak ahireti etkiler.

Gün üç eşit parçaya bölünmeli,

Açı doyurup açığı donatan,
Türke minnettardır elbette vatan.
Üç kıtayı asırlarca yöneten,
Dünyayı tıtreten ırkımız vardır.

Türkün töresinden düşmeyiz ayrı,

Sevdasıyla benim sinem yanıyor,
Sevda ile bağlanmışım ben yare.
Aşık oldum ona başım dönüyor,
Sevda ile bağlanmışım ben yare.

Aşk hayat verir dünyada insana,

Yıl 1282. Üstadım Seyyahı Fakir Evliya Çelebi Hazretleri ile bendeniz Yusuf Tuna’nın Muğla’ya yolu düştü. Muğla ve havalisinde o devirde Menteşe Bey tarafından kurulan Menteşeoğulları Beyliği hüküm sürmekteydi. Menteşe Beyi ile ona bağlı Türkmen Akıncıları Meğri’ye sefer düzenlemişler Bizans’ın artık Rumları ile savaş yapıyorlardı.
Biz de akıncılarla beraber at sürüp Meğri ovasında düşman ile cenge tutuştuk. Öyle çetin bir cihat oldu ki, sankim yer gök ’’Allah, Allah’’ nidalarıyla inliyor, Rum bozguncuları alt edip geçen Türk yiğitleri Kargasekmez’i aşıp Yanıklara geldiklerinde Kargı ovasında başlayan savaş yavaş yavaş Meğri ovasına doğru yayılıyordu. Alp Erenler kılıç sallayıp düşman haklarken Menteşe Beyin sol koluna inen bir düşman kılıcı kolunu yaralayan Rum şovalyesinin kellesini bir kılıç darbesiyle uçurdu. Kolunu bir bezle sıkıca bağlayıp zeytinyağı ile dağlayan Menteşe Bey, ‘’Haydi arslanlarım, davranın. Düşmana aman vermeyelim. Bir kol vatana feda olmuş çok mudur? ’’ diyerek askerlerinin başında savaşa devam ediyordu.
Adım adım ilerleyen Türklüğün cengaver bozkurtları Telmessos artığı Meğri’nin Rum çaşıtları ile onlara yardıma gelen Rodos şovalyelerini çil yavrusu gibi dağıtmışlar Günlükbaşı’na gelmişlerdi. Burada savaş iyice şiddetlenmiş, bire bir eş tutan yiğitler ile küffar arasında dalkılıçların şakırtıları, at kişnemeleri elli arşın ileriden duyulurken,ardından düşmanı saran Türkmen yiğitleri düşmanları yok etti ve oradan kaçabilen düşmanların peşinden Meğrideki kalelerine doğru at sürdüler.Burada savaş çok çetin geçti.Kaleden çıkan Rüm şovelyeleri Türklere saldırıyor ve amansız bir mücadele veriliyordu.Sonunda kale düşmüş ve Menteşe Beyin eline geçmişti.Hemen kale burcuna Türk bayrağı çekildi.Bu sırada yaralı Türkleri kontrol eden Menteşe Beyin ardından yaralanmış olan bir Rum şovelyesi arkasından sinsice yaklaşıp bir kılıç darbesi ile Menteşe Beyin kafasına vurdu ve Menteşe Bey kalenin önüne düşüverdi. Sonra yerden kalkarak bir Allah nidası çeken Menteşe Bey kopan başına aldırmadan kafasını kesen düşman askerini yalın kılıç kovalıyor, ‘’Allah’ım öcümü almadan canımı alma’’ diye dua ediyordu. Kendine saldıran düşman askerinin ardından koşturarak Fethiye kale kapısı önüne geldi. Burada düşmanı tepeleyip haklayan Menteşe Bey de şehid oldu. Fethiye kale kapısına bir türbe yapılıp Menteşe Bey dualarla defnedildi.
Bu olaydan sonra Meğri ovası tamamen fethedilerek Türklerin eline geçmiş, Meğri olan bu beldenin adı Beşkaza yapılarak, Türkmen obalarından biri olmuştur.Daha sonra ilk şehit pilotlarımızdan Fethi Beyin uçağı Beşkaza sınırları içinde düştüğü için onun anısına Beşkaza adı Fethiye olarak değiştirilmiştir.
Biz de üstadım Seyyahı Fakir Evliya Çelebi ile beraber bu savaş esnasında olan ilginç olayları kaydedip, tarihe havale ediyoruz. Bu güzel beldenin selameti için yapılan cümle işleri destekliyor, bu mübarek vatan toprağının alınması sırasında şehit düşen Alp Eren gazi dervişlerin cemi cümlesine dua ederek saygıyla selamlıyoruz.
Allah mekanlarını cennet eylesin, hepsinden Allah razı olsun, amin.

Ölen kimse iyi ise ruhunu,
Rahmet melekleri alır götürür.
Kötü ise dinlemezler ahını,
Azap ederek ateşe batırır.

Öleni sarıp kefene belerler,

Vatanı bırakıp ondan kaçmayız,
Bizim için vatan namus demektir.
Ölsek bile vatandan vazgeçmeyiz,
Bizim için vatan namus demektir.

Bizler için vatan gönülde yardır,

Benden ayrı durma elini uzat bana,
Bir elin nesi var? İki elin sesi var.
Bir dost olarak ellerimi uzatım sana,
Bir elin nesi var? İki elin sesi var.

Yanıma yaklaş şöyle elime dokun ha!

Bir küçük kimsesiz kızcağız vardı,
Sabah erkenden yolları tutardı.
Yollarda kağıttan mendil satardı,
Ona acıyıp para verirlerdi.

Akşama kadar yol boyunca gider,

Orta Asyadan çıkıp Avrupaya yürüdü,
Türkler nereye gitse ilim ahlak götürdü.
Ayak bastıkları yeri adalet bürüdü,
Türkler nereye gitse ilim ahlak götürdü.

Akın etti insanlar doğruyu bulana dek,

Vatanı sevmeyenler vardır,
Vatan ne yapsın vatansıza?
Vatansızın yüreği dardır,
Vatan ne yapsın vatansıza?

Soysuzlar aleyhinde yazar,