Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Menteşe Beylik döneminde Muğla'dan başlayıp,
Fethiye'ye kadar dini yayan Ulu Arif Bey.
Mevleviliği gönüle nakış nakış işleyen,
Fethiye'ye kadar dini yayan Ulu Arif Bey.

Menteşeoğlu İyas Bey göstermişti yerini,

Torosların başına şöyle çıkıp,
Etrafa bakıp süzmesi hoş olur.
Yörük gibi ayağa çarık çekip,
Severek gezip tozması hoş olur.

İnsan zevk alır görünce oradan,

Gönlümüz toprağa yakın olmalı,
Ten ile özümüz topraktır bizim.
Aslını insan topraktan bilmeli,
Ten ile özümüz topraktır bizim.

Önce ruh yaratılıp sıra oldu,

Dünyada öyle güzel koku bulunmaz,
Teri Misk-i Amber kokar Muhammedin.
Sır doludur onun hikmeti bilinmez,
Teri Misk-i Amber kokar Muhammedin.

Yüzünde güller açar yüzü güllüdür,

Turan müslüman Türk birliğini esas alır,
Turancılık Ümmetçiliğin bir alt koludur.
Türklerin birliği sağlanırsa Turan olur,
Turancılık Ümmetçiliğin bir alt koludur.

Bilmediğin konuda fikir söyleme kaçın,

Oğuzda duyulsa cihad fermanı,
Akıncılar sarardı dört bir yanı.
Koca Urum elini er meydanı,
Seçtiğimiz o günleri unutma.

Doğudan batıya binlerce nefer,

Türk dili Orta Asyadan günümüze gelir,
Türkçe Ural Altay dil gurubuna bağlıdır.
Türkler Türkçeyi ana dili olarak bilir,
Türkçe Ural Altay dil gurubuna bağlıdır.

Ağır yürümek eski Türk dilinde sumrudur,

Sus gönlüm sus yeter senden çektiğim,
Konuştukça dilim benim lal olur,
Yetmedi mi senin benden çektiğin?
Bir şey söylesem bana bir hal olur.

Yüreğim kendini divane sanır,

Şu gökteki aya bak,
İbret al bakışından.
Şu yerdeki suya bak,
İbret al akışından.

Şu fırlayan tümseğe bak,

Şu hayat denen yolda düşe kalka,
Yürüyorum ama sen gel bana sor.
Zaman ayağıma geçirmiş halka,
Sürüyorum ama sen gel bana sor.

Çoğu şeye aklımız ermez oldu,