Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Düşünün yiğitler düşünün beyler,
İnsan Allah’ı nasıl inkar eyler?
Gökyüzünde gördüğün bütün şeyler,
Allah’ın varlığının işareti.

En basiti maddeyi söyleyelim şu,

Arkadaşı iyi seçmek önemlidir,
Boş insanın arkadaşlığı çekilmez.
Basit olan insanlar zaten namlıdır,
Zor yola kolay insanlarla çıkılmaz.

Yapmış olduğun ibadetler hariç,
Yaptığın işte aşırıya gitme.
Bu sözün üzerine bir tas su iç,
Yaptığın işte aşırıya gitme.

Söylediğim sözü yabana atma,

Özde fikir dört bir yana savruldu,
Duygularım el basar yüreğime.
Sevgi ile içim yanıp kavruldu,
Sevda ile yel eser yüreğime.

Akla kesilen tabular kapandı,

İçimi yakar,
Ah benim sevdam.
Kalbime akar,
Ah benim sevdam.

Sebebi yardır,

Ahir zaman geldiği sıralarda,
Fıratla Dicle nehri kuruyacak.
Hiç bir su kalmayacak meralarda,
Fıratla Dicle nehri kuruyacak.

İnsanlar etrafına ev kuracak,

Vatan için askerde şehit oldu,
Toprağa al kanları akıp gitti.
Yedi göğü aşıp cenneti buldu,
Adem Şimşek misali çakıp gitti.

Sızlayan gönlümüzde taş var artık,

Karahanlı devlet hükümdarı Satuk Buğra Han,
Babası Bezir Han ile cihanda kazandı şan.

Babası öldükten sonra düşmanlarla çatıştı,
Oğulcak Kadir Han yanında büyüp yetişti.

Herkesin kendine göre derdi var,
İnsanlara dert anlatmak zor imiş.
İnsanoğlunun gönlü gerçekten dar,
İnsanlara dert anlatmak zor imiş.

Dışı sizi içiyse beni yakar,

Gönül ehli ile sohbete gidip,
Sözü yazdım amma sen gel bana sor!
Sırrı alem ile aşikar edip,
Aşkı çözdüm amma sen gel bana sor!

Sevdayla alemi dolaşıp geldim,