Sabahın beşinde uyumakla, uyumamak arasındaki endişem kadar düşünüyorum artık seni..
Bir kaç gözü görmez umuttan
ve bir kac kendi ayakları üstünde duramayan hatıradan başka hiç bir şey kalmamış artık bende..
Kalbim sana bir adım atsa,
Aklım üç adım geri kaçıyor senden
Lades,
Geriye dönmez mi o giden günler
Bu yalan dünyaya nasıl kanmışız
Farkına varmadan yaşandı dünler
Hayat hatıraymış, hayal sanmışız
Beni müsait bir hüzünde bırakır mısınız ?
Şurada biraz otururum
Bi cigara yakarım
Sonra biraz sarhoş olurum
Düşerim bir kaldırımın tam orta yerine
utanırım, utanırım
Çok üzgünüm !
Oysa ne büyük umutlar biriktirmiştim
Sana dair..
Hani nasıl söylesem
Her yağmur sen olup yağıyordu üstüme
Güneş seninle daha bi sıcaktı, sebepsiz
Ağlaya ağlaya geldik dünyaya
Merhaba diyerek gülen var mı hiç
Ümitle hayalle daldık hülyaya
Nasıl yaşıyoruz bilen var mı hiç
Mutluluk nerede gören var mı hiç
Bu sözümü iyi belleyin dostlar
Çakal sürüsüne karıştı kurtlar
Menfaat uğruna değişen puştlar
Davasını satan namerttir namert
Velhasıl yaşanıyor bir şekilde
İstediğin gibi olmasa da yaşıyorsun
Canın bir bardak çay çektiyse
Yalnız olsanda içiyorsun
Sadece ince belli bardakta çekmiyor canın
Çünkü o zaman bir yığın anı depreşiyor
Bırakıp gittiğin gündür öldüğüm
Sensizken yüreğim yaşar mı sandın
Bağlanmış bedenim, sanki kördüğüm
Ardına bakmadan koşar mı sandın
Küsme bulutlara, vede yağmura
Kırılma doğmayan güneşe, sabaha
Sen yine de sımsıkı sarıl umutlara
Gelmiyorsa bahar dallar ne yapsın
Bir yar sevdim ben vefasız
Dost bildiklerim hayırsız
Artık ne yapsan da faydasız
Neyine kanayım dünya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!