Belki de hiç hissetmediklerimizdeydi mutluluk;
Öylece yanımızdan geçip gidenlerde,
Çift kişilik bir dolmuş koltuğunda,
Bir hastane sırasında,
Hiç farkına varmadıklarımızdaydı mutluluk belki de...
Ne olduda uyandirdin beni,
Hayatin tam ortasindayim simdi,
Hoşçakal deyişin;
Günaydın dermişcesine..
Kimse yokken de, herkes oradayken de yalnızdır;
Yalnız olan.
Her yaşadığı için biraz daha yalnızdır şimdi.
Kapı çalsa bakmak istemez,
Uyursa bir daha kalkmak bilmez.
Biraz yaşamak istese,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!