4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Hatıralar yakıyor ruhumu, sessizlik ise öylesine üşütüyor
Su bile ıslatmıyor artık beni, ateş hiç ısıtmıyor
Bütün kağıtlara sinmiş bu yalnızlığım
Kayboluyor tüm kelimeler, artık şiir de yazamıyorum
Çıkışının olmadığını bildiğim, buzdan bir labirentte
Sadece donup kalmamak için yürüyorum
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta