Yürüdüğüm Yollarda Şiiri - Hamit Atay

Yürüdüğüm Yollarda

Yürüdüğüm yollarda izim kaldı,
Her adımda bir anı, bir hüzün taşıdı.
Taşlar, toprak, rüzgâr hepsi şahit,
Yalnızlıkla, sevinçle, umutla yoğruldum.

Bazen güneş doğdu, aydınlattı yolları,
Bazen karanlık çöktü, yürümek zorlaştı.
Ama durmadım, yorgun da olsam,
Yürüdüğüm yollarda devam ettim sessizce.

Her köşe bir hikâye saklar içinde,
Her taş bir hatıra taşır gizlice.
Bazen gülüşler, bazen gözyaşları,
Hepsi karıştı yollara, izimle birlikte.

Bir dost çıktı karşıma, yoldaş oldum bazen,
Bir an sustu dünya, yalnızca yürüdük biz.
Ama çoğu zaman tek başımaydım,
Yürüdüğüm yollarda, kendimle konuştum.

Ve bilirim, her adım bir ders,
Her yol bir sınav, her durak bir iz.
Yürüdüğüm yollarda öğrendim sabrı,
Yalnızlığı, sevgiyi, hayatı, kendimi.

Sonunda varacağım bir gün bir sona,
Ama bil ki her yol, bana çok şey öğretti.
Yürüdüğüm yollarda bıraktığım izlerle,
Kendi hikâyemi yazdım sessizce, sabırla.

Hamit Atay