Soma karardı bugün
Güneş kara doğdu
Kirlendi bütün renkler
Yer demir gök bakır oldu
Ekmeğin, umudun yazgısı kara
Ok oldu yüreklerde
Siren sesi çınlattı kulakları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




En acı günü idi o kara gün kara bulutlar gibi sardı yeri göğü kutluyorum saygılarımla
Dilini yutmuşçasına susmuş kainat
Yürekler ağlıyor yalnızca
Yürekler ağlıyor
acımız büyük üstadım,
dediğiniz gibi yürekler ağlıyor.
duyarlı kaleminizi kutluyorum.
.HEPİMİZİN BAŞI SAĞOLSUN...Anlamlı içeriği fevkalede güzel bir eser değerli kardeşim duyarli kalemini kutluyorum .hüzünle okudum..saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta