Yüreğini Vermeli İnsan Şiiri - Yücel Özkü

YÜREĞİNİ VERMELİ İNSAN
Yüreğini vermeli insan,
Sıktığı ele değil sadece,
Avucunda taşıdığı sıcaklığa,
Titreyen o anın kendisine vermeli.

Kucaklaştığı dosta,
Ama daha çok aradaki güvene,
Omzuna baş koyulan sessizliğe,
Sözsüz anlaşmaların derinine vermeli.

Kokladığı çiçeğe,
Geçip giden o kısa ömre,
Bir anlık güzelliğin bile
İçte bıraktığı izine vermeli.

Gülümsediği yüze,
Ama gülüşün ardındaki kırıklığa da,
Baktığı göze,
Orada saklanan hikâyeye vermeli.

Dinlediği söze,
Söylenmeyen yanlarına,
Suskunlukların arasında büyüyen
İnce anlamlara vermeli.

Yüreğini vermeli insan,
Parça parça değil, eksiksiz,
Çünkü en çok da eksik sevdik diye
Yorulur bu dünya sessiz.

Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/22:06