Yüreğime Ateş Düştü Şiiri - Hamit Atay

Yüreğime Ateş Düştü

Yüreğime ateş düştü dinmiyor,
Ne rüzgâr dindiriyor, ne yağmur siliyor.
Her gece biraz daha yanıyorum,
Gözlerimde bir kor büyüyor, sönmüyor.
Bir sen vardın, bir umutla yaşardım,
Şimdi her köşe, her anı, bir yangın.
Gülüşün kaldı kulaklarımda yankı,
Adınla başlar her iç çekişim, her sabahın.
Sokaklar seni söylüyor sessizce,
Her adımda izlerin, her köşede sesin.
Ne zaman unutsam sanıyorum,
Bir şarkıda, bir rüzgârda çıkıyorsun karşıma yeniden.
Yüreğim yanıyor, ama susuyorum,
Ağlarsam adın dökülür dudaklarımdan diye korkuyorum.
Küllerimle sakladım seni içimde,
Bir başkasına anlatamam, çünkü sen bendin, ben sen oldum.
Geceye baktım, karanlık bile sen kokuyor,
Ay bile küs bana, gözlerin yok diyor.
Bir yıldız kayıyor, dileğim sensin hâlâ,
Ne yazık ki kader, seni benden çalıyor.
Artık ne yeminim kaldı ne sözüm,
Gözyaşım bile ismini taşıyor gizli gizli.
Sönmüyor bu ateş, alıştım yanmaya,
Yüreğimde bir kor, adıyla senin izi.
Yüreğime ateş düştü dinmiyor,
Zaman geçse de yaram iyileşmiyor.
Bir gün dönersen, bulamazsın beni belki,
Çünkü ben o yangında çoktan kül oldum, dönmüyor…
Hamit Atay