Yunusça Sevmek!, Şiiri - Seyfet Bozçalı

Şiirler dilden dile onun ismiyle yandı
Sevgiyi ve dostluğu her şiirinde andı..
Güzele ulaşmanın sarp yollarını aştı
O, geçtiği her yere güzel duygular saçtı..
Halk, anlamlı şiirde hep güzel şeyler tattı
Geçen bunca seneler içlerinde yaşattı.
Yunus halk arasında, en sevgili çocuğu,
Açtırdı gönüllere kardeşlik tomurcuğu.
O, iyilik, bir dostluk, bir doğruluk örneği,
Şiirlerinde Türk’ün, yaşandı geleneği.
Söz meclise hoş gelir, her şeyi hak’ça bilir.
Dilinden düşmeyen söz”En son Hak’ka gidilir”.
Mısralar dökülünce dilinden hece,hece,
Bir musiki oluşur, şiir dile gelince..
Hakkından ilham alıp, halka güzel söylemek,
Her kese nasip olmaz, Yunus dilinden demek.
Kalbinde yoktur hile, doğru söz gelir dile,
Yalana meyli olmaz ölüm görülse bile..
Yunus efsaneleşti, gönüllere yerleşti.
Onun ismi altında nice duygu birleşti.
27.1.2026