Yün Dövülür Şiiri - Köşektaş Türküleri

Toplandık avluya, konu komşuyla
Sopalar havada, inip kalkıyor
Toz duman içinde, dedikoduyla
Kiri pası silkıp, yere seriyor.

Gelinler kızlarla, yarış ederdi
Kimin eli hızlı, herkes gülerdi
O yorgun kollara, kuvvet gelirdi
Sanki davullara, tokmak vuruyor.

Yıkanır paklanır, dere boyunda
Kurumaz serilir, güneş koynunda
Hazırlık başkadır, düğün toyunda
Yumuşak döşekler, sıra bekliyor.

Terler soğurken, çaylar içilir
Köyün havadisi, orda seçilir
Sanki bir bayrammış, gibi geçilir
Muhabbet yorgunu, canlar sarıyor.

Elyafa değişti, o saf yünümüz
Mazide kalmıştır, güzel günümüz
Köşektaş özlüyor, soldu gülümüz
O eski adetler, nerede yaşıyor?