Gel diyorsun bana;
Masmavi gökyüzüne bırakmış kendini
Gel diyorsun
Anlatma bana ne kadar güzel yeryüzü
Söyleme manzara denilen şey
Ne mükemmel bir cennet
Ben bir dağın zirvesinde olsam
Kaparım gözlerimi
Milyonların içinde yalnız kalır
Duyuramam sözlerimi
Ben senin bulutların arasından seyrettiğin
Dünyayı hiç görmedim
Bilemem
Nehirler nasıl akar
Ve hasretle ilk öpücüğü nerede verir denize
Göremem
Sen tarif ediyorsun ya bana
Gökyüzünden süzülürken keyifle
Dağın ardında ova
Ovanın içinde bir göl
Gölün içinde ne umutlar var diye
İşte ben fark edemem
Etrafımda olan bu güzellikleri
Yakını göremez diye raporum var doktordan
Şimdi sen bunu duyar
Ve bir şarkı hatırlatırsın ısrarla bana ;
‘‘ Haydi gel benimle ol, oturup yıldızlardan
Bakalım dünyada ki neslimize’’
Çok isterim , hep dilerim
Gelemem…
Gül diyorsun bana
Bulutlara çarpa çarpa
Dolaşırken gökyüzünde,
Gül diyorsun
Yakınını göremeyen
Uzağa gidemeyen
Bir ağacın tepesinden
Altında oynaşan çocukların
Kahkahalarına şahitlik edemeyen
Gülemez
Neden diye sorma bana
Kim istemez yükselip gökyüzüne
Açıp kanatlarını
Avazı çıktığı kadar bağırmak
‘‘Seni seviyorum ’’ diye
Şimdi seni duydukça
Aynaya bakıp anladığım
Ve kendime usulca
İtiraf ettiğim şudur ki;
‘‘ BEN YÜKSEKTEN KORKAN BİR KUŞUM/
KANATLARIMI ÇIRPIP, UÇMAYI UNUTMUŞUM’’
------------------------- 160920190303
Zeki Kaymakcı
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!