Sözleri havada, asılı kalır
Görenler selamı, zoraki alır
Evlatlar babadan, hemen usanır
Ağarmış saçları, yük gelir oldu.
Tecrübe dediğin, servet hazine
Bakmazlar yaşlının, yaşlı yüzüne
İtibar etmezler, doğru sözüne
Bilgelik insana, yük gelir oldu.
Yemedi yedirdi, büyüttü seni
Eskitti uğruna, o can bedeni
Sormazlar nedense, bir gün nedeni
Ananın duası, yük gelir oldu.
Baş köşe mazide, hayalde kaldı
Hayırsız evlatlar, mirası aldı
Götürüp yad ele, kapıya saldı
Atanın varlığı, yük gelir oldu.
Eskiden sorulur, fikir alırdı
Büyükler konuşur, herkes kalırdı
Saygıda kusur yok, edep olurdu
Mazinin nefesi, yük gelir oldu.
Köşektaş unuttu, edebi arı
Kimsenin kimseye, yoktur yararı
Gelenler aratır, giden o yarı
Bir insan ömrü de, yük gelir oldu.
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 17:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!