Yük Şiiri - Dağlar Özügüç

Geçmiş senden her gün bir şeyler isteyecek
Bazen bir yüz, bazen yarım kalmış bir söz
Kimi gün pişmanlık diye çıkacak karşına
Kimi gün “keşke”nin en sessiz hâliyle
Hatırlamak insana aittir
Ama sürekli hatıralarla yaşamak da bir tür esarettir
Umut,ise geçmişin değil yarınların dilini konuşur
Bekle bir gün anlarsın;
Affetmek unutmak değildir
Yükü yere bırakmak topu taça atmaktır
Ve insan hafifleyince uçamaz
Belki biraz daha rahat yürür o kadar
Rahat olmak için bir şeyler yarım bırakılmaz
Yarım kalan hayaller insanı tüketir
Ve bil ki
Tamamlamak sevmek değildir
Bir diğer yarı olmadan bütünlük olmaz