Yoruldum Gülüm Şiiri - Murat Ülkü

Doğum günüm geçti, takvimler yorgun,
Pişmanlık sözleri dillerde sürgün.
"Yarın" dedin ama geçiyor her gün,
Gelmeyen yollarda yoruldun gülüm.

Görmek istedikçe bahanen hazır,
Yollar mı tükendi, nedir bu tavır?
Sesin bir yabancı, sözün bir kahır,
Aramayı kestiğin yerdeyim gülüm.

Ben sormasam anlatmaz, demezsin bir hal,
Aramıza örülmüş buzdan bir hayal.
İster veda eyle, istersen de kal,
Susarak vurduğun yerdeyim gülüm.

"Bir sır var" diyorum, hayra yorsam da,
İnanmak zor gelir, kalbim sorsa da.
Sevdan bir bilmece, aklım dursa da,
Unutulup gittiğim yerdeyim gülüm.

"Yoldayım" diyorsun, "kapat" diyorsun,
Beni kendi içime hapsediyorsun.
Bilerek mi beni mahvediyorsun?
Sır gibi saklandığın yerdeyim gülüm.

Şimdi ben de sustum, dindi feryadım,
Silindi dilimden o eşsiz adın.
Mademki kalmadı tuzun ve tadın,
Bilinçli sustuğum yerdeyim gülüm.

Yazmıyorum artık, sormuyorum hiç,
İçimde bir ukde, sönmeyen bir güç.
Aramızda kalsın bu büyük suç,
Meydanı bıraktığım yerdeyim gülüm.

Eskiden her şeyi derdin birer bir,
Şimdi her cümlen tozlu bir kibir.
Sanki kalbin olmuş daracık kabir,
Gömülüp kaldığım yerdeyim gülüm.

Haberin gelmezse, gelmesin artık,
Yüreğim zaten bin yerden yırtık.
Eskiden neşeydik, kederiz artık,
Yolları gözlediğim yerdeyim gülüm.

Nasip deyip geçtim, hayrolur elbet,
Sabrın sonu ya selamet ya nihayet.
Seni sana bıraktım, budur şikâyet,
Kendimi bulduğum yerdeyim gülüm.

Garip Murat der ki; bitti bu sancı,
Gönül kapısında kaldın yabancı.
Artık ne bir umut, ne de bir acı,
Vazgeçip gittiğim yerdeyim gülüm.