Yoruldum Şiiri - Ahmet Üstün 2

Yeter;
Yeter artık istemiyorum.
Başımı şu yastığa koyduğumda bu dayanılmaz acıyı istemiyorum
Gözlerimi kapadığımda sana uyanma arzusunu istemiyorum.
Sabah uyandığımda Allah kahretsin bugün de yok demek istemiyorum.
Biri bana aşk dediğinde aşka küfretmek istemiyorum. Yoruldum sevmekten, özlemekten, yok olmaktan yoruldum.
Sensizlikten yoruldum.
Bana yaptıklarına bahane arayıp kendimi avutmaktan yoruldum.
Sever gibi yapıp sevmeyişlerinden yoruldum.
Bana hayat veren nefesin.
Nefesinin yokluğunda soluğumun kesilmesinden yoruldum.
Saçlarında dolaşması gereken elleri taşımaktan yoruldum.
Yoruldum.
Nefes almak yorar mı insanı yoruyor işte çok yoruldum.