Dostlara yol bulsa türkü bulağı,
Tanbur perde tutar, cura şenlenir;
Taştan ses duyar da gönül kulağı,
Tezeneye inat, özden demlenir...
Hâyal sökün eder sözün azına;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Taştan ses duyar da gönül kulağı,
Tezeneye inat, özden demlenir...
Gönül kulağı duyup,gönül gözü görünce,
İnsanlar mutlu olur ömürleri boyunca.
kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta