Yorgun Ben-i Adem Şiiri - Kadir Kirazlı

Ey sessiz fırtına,
Dindir artık ruhumu,
Yorgunum çok yorgunum,
Uçursan beni keşke gökte uçan kuşlara,
Özgür bir o kadar özgür olabilsem bende,
Kuşlarla uçsam dolaşsam
Ama yorgunum çok yorgunum,

Zaman zaman bilir insan kendini,
Hisseder belki o zaman sevgiyi,
Dinle artık ruhunu ve dindir,
Ey sessiz fırtına es, gürle,
Ve kükret bu dağları,
İnlesin uçan kuşlarda yorgunluktan,
Ve ulaşsın o güzel sonsuzluğa,
Ama yorgunum çok yorgunum,

Görülebilir mi yol ?
Ne kadarmış gidilen,
Bilebilir mi insan sevgiyi,
Ve sevilen sevdiğini,

Ne kadar devam edebilirim bilmem
Yorgunum çok yorgunum,

Sızıyor hayatım yavaş yavaş ellerimden,
Durmaksızın çalışan makinem,
Zaman....
Geçiyor yavaş yavaş oda kayıyor ellerimden,
Her tik tak ta gidiyor
Hem seven hem sevilen,

Ey sessiz fırtına,
Dindir artık elemimi,
İnlesin gökte uçan kuşlar ve dağlar,
Benim gibi yorulsun kainat,
Benim gibi gözyaşı döksün ağaçlar,
Duyayım bende onları,
Göreyim seni ve atılayım sırtına,

Ey sessiz fırtına,
Ölüm kadar soğuk yaşam kadar sıcaksın,
Ölümle yaşam arasındayım,
Boynumu kesecek bıçaksın,

Duy artık beni ve daha da es,
Yüksel yüksel bulutlara,
Ve beni de al yanına,
Al ki bitsin bu elem ve üzüntü,
Bende ulaşayım sonsuzluğa,,
Ve sonunda erişeyim o sonsuz mutluluğa...