Yorgun Şiiri - Fatih Mehmet Yiğit 2

YORGUN

Toprak çatlar, su çekilir derinden,
Yine bir akşamüstü çöküyor ömrüme.
Ne gökte bulutun gölgesi kaldı,
Ne içimdeki o eski deli neşe.

Yürüdüm tozlu yollarından zamanın,
Ne ayak izim kaldı, ne yoldaşım.
Bir türkü tutturmuşum kendi sesime,
Dağlar taştan ağır, ben taştan naçar.

Geçti dediğimiz ne varsa geride,
Bir avuç kül, bir eski hatıra.
Kime sorsan "Yolcu" derler adına,
Han yorgun, yolcu yorgun, hancı yorgun.

Fatih Mehmet Yiğit