Yorgun Şiiri - Yusuf Berkman

Şimdi Öfkem Yalnız Kendime Neydi Sanki Bu Acele
Gonca Güldü Dalında Vardı Zamanı Daha Açmasına
Biliyordun Gönlüm Koklamak Nafile Nedendi Anlamsız Israrın
Gün Döner Geceye En Uzun Geceler İse Her Daim Sabaha

Ne Olurdu Deli Gönlüm Dayansaydın Biraz Daha
Üzdün Bak Nazlı Gülü Beğendin mi Şimdi Yaptığını?
Haydi Buyur Yağmur Ol da Yağabiliyorsan Yağ Toprağına
Sevgi Olup Mutluluk Olup Yağacaktık Oysa Dünyasına

Doğacaktık Bir Güneş Misali Gecelerden Sonra Sabahına
Kim Bilir Belki Yaşatacaktık Ömründeki En Güzel Zamanı
Demedim mi Kalbim Sana Bırak Sevme Götürme Beni Peşinde
Yorgun Akşamlarda Yetinmedin Sen Söylediğim Türkülerle

Uyarmıştım Değil mi Seni, Neyine Yeni Sevda Senin?
Unuttun Tabi Liman Aradığın Fırtınada Geçmiş Günlerin
Çare Diye Attın Demir Mabedine Şeytanın
Bastı Yıllarca Tuz, Yaraların Sarmak Bırak Şöyle Dursun

Düşünmedin ki Durup da Etraflıca, Dinlemedin ki Beni
Yan Şimdi Yan Yazık Geçti Zamanın Ömrün Tükendi
Çok Söyledim Yapma Dur Fazla Kaptırdın Kendini
Sonra Alim Allah “Saplantılıya” Çıkartırsa Yâr Adını

Ne Olur Dur Beni de Kendini de Yıpratma Artık
Söylemiş Şair; Bir Umut Varsa Köklerini Sal Kıraç Topraklarda
Verirse Peri Kızı Gönül Pınarından Suyu İç Kana Kana
Dilerim Bahşetmiştir Sevdayı Merhameti Yâre Mabut

Çarpma Gönül Deli Gibi Yapma Ne Olur Artık Dur
Nafile Çabaların, Nazlı Gül'ün Sevemedi Sevmiyor
Ne Kaldı Geriye Şimdi Açıp da Ellerini Dua Etmekten Başka
Eserken Delice Hasretin Rüzgârı, Tek Çare Sanırım Sabır