Yontulan düşler Şiiri - Barış Taşdemir Bt

yontulu bir oyuk kaya,
pencere açılır mı aşka?
ufuk çizgisi kadar derin,
olmadığı kadar yavaş bir düş.

gözyaşları kadar kuru sevgi denizi,
kaya çarpar —
açılır pencere,
içeriye köpükler dans eder.

bir damla gözyaşı süzülür,
kaya paramparça eder.
yeşil çayır sonbahara döner,
kuzunun karnı aç kalır,
kurda ziyafet hazırlanır.

dal kurur,
bir dilek ister gözyaşı:
“yeşertecek bir sevgi,
mazide kalmasın...”

iliklerine kadar ıslak bu düş,
penceresi kapatılmış bir aşk bahçesi.
kapı suskun,
kilitler kayıp şehir.

yontulur kayalar,
sevgi seli mazide kalır.
kapama beni — deliyim,
cümlelerim anlamsız,
düşecek kadar suskunum.

ama yine de,
yontulur kayaya umut;
belki bir gün,
barış görür.