Yolun Akışı Şiiri - Sadık Kocabaş

YOLUN AKIŞI
Evvel bahar vakti bir gonca güldüm,
Kendi ateşimle kavruldum, küldüm,
Aşkın kapısında dilsiz bir kuldum,
Henüz yolun başında geldin aklıma.

Yıllarca yürüdüm, menzile erdim,
Gönül tezgâhında çileler derdim,
Dünya sarayını bir viran gördüm,
Tam kemale ererken geldin aklıma.

Söndürdüm ışığı, dünyadan geçtim,
Varlık hırkasını üstümden biçtim,
Ecel kadehinden bir yudum içtim,
Nefesimi verirken geldin aklıma.

Hakikat bahrinde buldum kendimi,
Yıktım bu dünyada nefis bendimi,
Kalemsiz Şair’im, çözdüm fendimi,
Mahşer meydanında sen geldin aklıma.