Şu yolların dili olsa, bana hâl sorar;
Bir dost edasıyla muhabbete tutar.
Bacaklarımın ezberlediği bu yollar,
Bir dost güvenine benzer, beni kollar.
Şu oturduğum park ile hasbihâl...
Havasıyla, kuşların konuşmasıyla ruhumu okşar.
Dert davasıyla, aşk belasıyla aklımı zorlar,
Gece; sarhoş bedenimi toplar.
Şu başımı koyduğum evim,
Kimseler bilmez, dermanım benim.
Buranın manası varoluştan derin;
Kışın sıcak, yazın serin.
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 02:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!