Korkma, kalbin yok derler.
Hissettiklerin kuma saplanan demir kanca.
Bırak su gibi berrak aksın dertler, içinden taşsın keder.
Gökyüzüne bak, yıldızlarla dolsun her bir söz, her bir hece.
Güneşin doğuşunda bul gücü, yeniden doğ, yeniden yeşer.
Korkma, sevgiyle sar, kalbin çiçek açsın, umutla büyüsün her bir tohum, her bir neşe... İçindeki umut, sonsuz bir bahar gibi essin.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta