Yol Ve O’ Şiiri - Dilaver Zülfikar Demir

Yolun sonunda Ali çiçekleri bizi bekliyor biliyorum
Karanfillere talip hayat, ben kır çiçeklerini seviyorum
Sonu hakka varan,kısacık ömür girdabının sonunda
Firdevs bahçelerde”selam selam” demek istiyorum

Kayboluşlar kasabasında kıyısız çocuklardık
Sahillere vuran Esma’larımızda, zikir sevdalısıydık
Bilmezdik sessiz sessizliğin rahmani olduğunu
Koşup varamadığımız, peygamber dualarını arardık

Semaya açılan kalplerin, sahabe duruşuydu yalnızlığımız
Deli derlerdi, Bir başımıza O’nu ararken kuytularda
Başka varlıklar görürdük, bilmezdik. Bir’denmiş ikiliğimiz
Ellerimiz yakılırdı, peygamber Cemal’ine dokuduğumuzda

Şimdi vahyin nuruna bir berzah uzaklıktayız
Çarmıh yaşını geçtik, tur dağına ne oldu
İçten içe Ya Rab, senin elinle harlanıp yanmaktayız
Dünya denen sürgünde, Bir hayli zaman oldu