Yol Şiiri - Barbaros İrdelmen

Yol

İnsan doğunca

Başlar yaşlanmaya

Uzun sanılarak çıkılır

Hayat adlı kısacık yola

Yürürken susayınca durup

Çeşmede bir tas su doldururken

Eskiden yakışıklı bir prens olduğunu

Her kurbağa etrafında zıplayıp anlatacak

Çeşmede cıvıldaşarak yıkanan

Bir kaç ürkek yavru serçeden

Bu sıcakta çeşmenin suyu neden serin

Sormasan da anlatacaklar öğreneceksin

Karınca yükünün ağırlığından

Arı, çiçeklerin azaldığından

Kaplumbağa şikayet edecek

Maruldan kavuna giden yol

Çok uzun

Dereden geçeceğiz

Balık soracak

Dereyi kimin kirlettiğini

Öğrenelim geçmeden

Zincirli kızgın güçlü köpek

Yanından geçerken seslenecek

Açın zincirimi

Taş atan haini parçalayacağım

Kokusu burnumda asla unutmam

Nadide bir gül bahçesinde

Güzel sesli bir dağ bülbülü sarhoş

Endişesiz şakıyarak

Kulağımıza sanatı sunacak

İki kedi yüksek sesle cilveleşirken

Biri diyecek Mart ayı geçiyor gel

Diğeri, sen nereden biliyorsun

Oku öğren, kaç ay var Mart’a daha

Afetler kazalar kaldırımda durmaz

Amansız hastalıklar gibi

Yolun tam ortasında olacak

Üretenle tüketen yürürken

Ekmek ve su için o yolda

Kavgalar olurken kıyasıya

Kapital yine ikisini de ezip geçecek

Orta yaş bitmeden

Değişecek her şey ve

Değişimin zorluk ve çirkinlikleri

Dünün güzellikleriyle kıyaslanacak

Tam öğrendim derken

Bu kez de görmek duymak

Hatırlamak zorlaşacak

Yürüyelim güzel duygularla

Sevgi dolu anılar toplayıp biriktirelim

Kısa yolun sonunda kalırsa, sadece

Bir demet unutulmaz anı kalacak içimizde…

Barbaros İrdelmen

İstanbul