Yol Şiiri - Hüseyin Ülkü Korkmaz

YOL
Hangi kuruyan dal anlatır mevsimleri,
Hangi kuruyan göz anlatır gözyaşını,
Hangi baht karalara bürüneni teselli eder,
Bilmek zor...
Görmek zor...
Kar taneleri gibi dağılan yalnızlığın acısını,
Bırakın nağmelerin inleyişini,
Mızrabı kırılmış, kırık kalp gibi,
Hayata küsenlere sun şefkati,
Bir adım at sevgiler yeşersin,
Sıradağların türküsü son bulsun,
Keşke duyabilseydik kara trenin düdüğünü,
O günlerdi çocukluk heyecanı,
Aşkın, sevdanın yolu,
Kara tren sessizce kayboldu istasyondan,
Aldı gitti herşeyi sonsuza doğru...
Hüseyin Ülkü KORKMAZ