Yol Şiiri - Volkan Ulutaş

Hava garıp
fırtınalar duygularıma zıncırler vurur
Ben içimde tutarım ısıgını,
Yaptıklarınsa, buyutur sırtımda acımı
önce; hersey güzel giderken başlar
sonra kalbım ellerıne alır seni,tartar gecmıstekılerle
son çare bu ya, bu yol sana ve bana yetsede
eger gitmek istiyosan; tutmıycaktır seni hiç kimse

hata sendemi yoksa bendemi,sorarım hala kendime
ama gördüm ki sende parçalamışsın bu kalbi ellerinde
rüzgar eser,savrulur hepsi gökyüzünde
teker teker toprağa düşerler,hayranlar hala gülüşüne
susarım ki konuşamam,
biliyorum…
anlatamam beni sevmediğini yüzüne
bu rüya sona erer belki,geçmişe döner tüm hikaye
farkında olmaz bakarsınki hiç tanımamışım ben seni gerçekte

karla kaplı gökyuzu,yururum asfalt yolda
gunes gözlerımı yakar sense mutlusun bulutların altında
ne artık zorlarım seni nede tutunurum parmak uclarına
güneş kokar saçların
elveda! ! elveda artık son kez bakışlarıma