Yoksulluk(2) Şiiri - Kemal Tekir

Yoksulluk

Yosulluk,insanın yaşamını sürdürmek için
Gerekli giyim,gıda,barınma gibi,
Zorunlu ihtiyaçları,
Karşılama olanaklarından yoksunluktur.

Yoksulluk kader değildir,
Takdir -i insanidir.
Sömürgen ,asalak sistemlerde,
Sisteme itaat ettirme aracı,
Yönetim tarzıdır.

Yosulluk kara düzenlerde,
Bllinçli olarak üretilir.
Yoksulluk insanın,
Her alanda hareketlerini,
kısıtlar daraltır.
Risk almasını zorlaştırır.

Yoksulluk sadece maddi kayıp değil,
İnsanın sağlığını,
Hayatta kalmasını bile zora sokar.
Yoksul insan,aktf siyasete,
ayıracak zaman bulamaz.
Pasif edilgen bir varlığa dönüşür.

Yoksulluk insanı çaresiz bırakır,
Umutlarını, hayallerini karartır.
Bir lokma ekmeğe muhtaç bırakılan insan
Hakkını aramaktan bile uzaklaşır.

Açlıkla terbiye edilir insanlar,
Yoksullukla kuşatılır yarınlar.
Bir yanda sefahat içinde yaşayanlar
Bir yanda ekmek kuyruğunda bekleyenler.

Yoksulluk eğitimde fırsat eşitsizlik,
Sağlıkta erişim, yaşamda güvensizlik.
Çocukların çalınan gelecekleri,
Toplumun kanayan derin yarasıdır

Yoksulluk bireyin suçu değildir,
Tembellik, beceriksizlik eseri değildir.
Adaletsiz paylaşımın neticesidir,
Üretenin hakkını alamadığı düzenin eseridir.

Bir avuç insan servetine servet katarken,
Milyonlar geçim derdinde kıvranıyorsa.
Nerede kaldı sosyal devlet anlayışı?
Kim koruyacak garip gurebanın hakkını?

Yoksulluğu yönetmek marifet değildir,
Marifet yoksulluğu ortadan kaldırmaktır.
Sadakayla, yardımla övünmek değil,
Marifet İnsana onurlu yaşam hakkı sağlamaktır.

İnsanca yaşamak herkesin hakkıdır,
Halkı yoksullaştıran değil, zenginleştiren,
Hakça paylaşımı sağlayan düzendir gereken.

Üreten, gelişen, hakça bölüşen,
Emekçinin alın terini gözeten,
Liyakatin, adaletin hüküm sürdüğü,
İnsanı yaşatan bir düzendir gereken.

Yoksulluk kader değil, değişir inan,
Yeter ki uyansın uyuyan vicdan.
Örgütlü bilinçle, dayanışmayla,
Yoksulluğu yenmek mümkün her zaman .

Kemal Tekir
Halkın sesi