Ağır bir sis gibi sindi içime yokluk.
Delicesine ağır ve ahenkli geçti zaman.
Boğaz rüzgarının hırçınlığında geçmişim acıyı,
Geçmişim de farkında değilim.
Bir taş attım suya sessizce.
Bir halka, bir halka, bir halka daha,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta