Yokluğuna Şiiri - Metehan Bozkurt

Yokluğunu tarif etmek için çok düşündüm bu gece. Aklıma sis geldi.

Hani sis çöker ya şehrin üzerine, göz gözü görmez. Sokaklar boş kalır, herkes içeriye kapanır. Senin yokluğun da benim sisim, hayatım. Yokluğun bir sis gibi üzerime çöker. Gözüm hiçbir güzelliği görmez. Sokaklar doludur belki ama ben çok yalnızım. Herkes dışarılara çıkar belki ama ben içime kapanırım. Çünkü içimde, orada sen varsın.

Yokluğun sise benzer. Hani sis çöker ya şehrin üzerine, senin yokluğun da çöker ruhumun üzerine.

Sonra varlığın gelir aklıma. Peki, bu neye benzer sevgilim?

Sisin dağılıp güneşin doğmasına…

Varlığını düşünmek, senden bir parça görmek, sesini… Ah, o güzel sesini duymak… Üzerime çöken bu sis bulutunu dağıtır.

Ve sen, güneş gibi doğarsın hayatıma.