YoK Şiiri - Emrah Özkan

Sen buradasın ben oradayım
Sen bendesin ben sendeyim
Gelirken beni de getir
Artık biraz sevineyim
Sokağa çıktım sokak yok
Göğe baktım gök yok
Bütün her yer kapanmış
Tüm meyhaneler taşınmış
Bu nasıl dünya kara gözlüm
Sokağa çıkıyorum sokak yok
Eve dönüyorum evim yok
Anladım ki kara gözlüm
Senden başka gidecek yerim yok
Bütün saatler durmuş
Tüm takvimler Mayıs’ ta kalmış
Güneş yıllık izinde
Geceler fazla mesai yapıyor
Şimdi anladım kara gözlüm
Niye sabah olmuyor
Kurumuş bir yaprak gibiyim
Bir rüzgar esse bir ses duysam düşeceğim
Ne yapsam nereye gitsem
Yolumu değiştiremiyorum
Ya seni bulup bağrıma basacağım
Ya da şu sahipsiz bedenimi
İlk gördüğüm ağaca asacağım
Aynalara bakmaya korkuyorum
Yüzümün yarısı yok
Ümitlerle el sıkışmaya korkuyorum elimin birisi yok
Bu gidiş sende bitecek kara gözlüm
Bu gidiş sende daha ötesi yok yok yok...