(Öteki Dergi 12. sayısında yayımlanmıştır)
Durmadan eksilen bir şeyiz kendimizden
Durmadan ve kanayan.
Şimdi biz neyiz?
Zamanın ellerine atılıvermiş iki yaprak.
Kuruyan ve çürüyen bir yalnızlık.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta