Yitip Giden Şiiri - Mert Svo

Bıraktın ardında, koca cihanı,
Kimse dindiremez, sızan bu kanı,
Yad ele emanet, ettin vatanı,
Harbiye ağlıyor, sesin gelmiyor.

Sıcak yatakları, terk edip gittin,
Buz tutmuş dağlarda, eriyip bittin,
Soğuk bir namluyla, kumlara yittin,
Mahzun bakışların, artık gülmüyor.

Rütbeler söküldü, kaldı masada,
Bütün bir memleket, yasta tasada,
Umutlar boğuldu, kanlı Asya'da,
Yıkılan hayaller, inan sönmüyor.

Naciye mektubu, ıslak cebinde,
Bir hasret ateşi, yanar kalbinde,
Yalnızlık uyuyor, şimdi kabrinde,
Üstüne yağan kar, bir an dinmiyor.

Hayaller kurmuştun, sığmaz cihana,
Nasıl kıydı kader, böyle civana?
Bir fatiha kaldı, yalnız arkana,
Şu yalan dünyada, çilen dolmuyor.