Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Muhteşem! Ömrünüze bereket, kaleminize kuvvet. Tam puan ve ant.
Yitik Seviler
Nice dostu yarım ilişkilerde
Bırakır da gideriz.
Yaşamak bir uzun yolculuk ki
Bitirmeden biteriz.
Bir zamanlar bir yerlerde
Nasıl da içtendi...
Bir yarım yüz şimdi sislerde silik
Dalar gideriz, kimdi.
Kalır belki tek-tük
İzleri canlı bir yüz.
Esen hoyrat rüzgarıdır yaşamın
Siler onu da çok sürmez.
Kıl-ince kurallarda nice yürek
Ezilir örselenir
Nerde başlar bir sevi nasıl biter,
Kim bilir? ...
Şükrü Erbaş
YAŞANAN MI...YAŞANAMAYANLARMIDIR ARTA KALAN...!!KİM BİLİR?..
TAMPUAN...+...ANTJ...TŞK.LER...
yüreğine sağlık Şükrü Erbaş
iyiki varsın ve iyiki yazıyorsun
Senin yazdıklarını okumanın ayrıcalıkolduğunu düşünüyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta