Yitik Şehir Şiiri - Aydın Duran

Yitik şehir

Artık duyulmuyor uzaklara sesim
Can kuşum cam kafesten uçacak gibi
Hırıltılarla dolup taşarken nefesim
Bir tohum toprakta çatlayacak gibi
Bu ayda da değilse söyle hangi ayda
Zahirden gülümsüyorsan bana ne fayda

O bir hançerdi, bir bıçaktı, paslı bir mıhtı
Tabipler el atsa oluk oluk kanatacaktı
Ey benim göğsümde cerahlanan pıhtı
Bozduğumuz ahit böylemi olacaktı
Bak ecel dediğin bir nefeslik adımda
Bu saatten sonra çıkıp gelsen ne fayda

Zaman geçivermiş, zaman benden yitik
Kaç şehir yandı bende, kaç şehir harap bitik
Seni hangi asırda yitirdim buldum ben
Sanki bu destanın tüm ciltlerini okudum ben
Söndürdün şimal yıldızlarını sanki bir bir
Artık gelsende bir gelmesende bir

Bu küpü kıracak bir şey yoktu senden başka
Saçıldı dört yana ,baldıran bitti enkazından
Vermediğin bir selam kadar yakındım oysa
Mendilimi sallarken her trenin arkasından
Acı bir ezgisin artık,öterken dertli gayda
Ayrılığın kavalında perde olduysan ne fayda

Dağlandıkça kanayan bir yara var içimde
Gözlerim boz bulanık hayallere düştü
Köpürdü denizler taştı gitti bir gelgitte
Bedenim toprağa ruhum küllere düştü
Bir dirhem sevdaya bin dirhem zulüm
Öyleyse sen de mahşeri bekle gülüm

Bir pelikan hüznüyle dolaştım semaları
Rüzgarlar uğuldarken uzak diyarlardan
Ardımda bıraktım bütün tüm imbatları
Turnaların göçüne ağlarken bir yandan
Bu aydada değilmiş, gayrı gelmeyen ayda
Şimdi belkısın tahtına binsen ne fayda

Kaç türkü yaktım ben senin üstüne
Kaç düş kurdum ihtimaller ihtimaline
Bir tebessüm olsun beklerken sadaka gibi
Acının bütün renkleri düştü gönül tuvalime
Güller soldu gülüm, zemheri vurdu en son ayda
Şimdi güz bahçeme , cemre cemre düşsen ne fayda…

Aydın Duran