ne vakit deşilse kalp yaraları
çatlatır sabrın duvarlarını
bilenir isyanın bıçakları
öfkeleri efkarla sınar
sonunda yenilecek olsa da
yine de pes etmez gurur
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta