Yılların Bvirikmişlği Var Üstümde

YILLARIN BİRİKMİŞLİĞİ VAR ÜSTÜMDE

Yılların birikmişliği var üstümde,
Ne söylesem eksik kalır kelimede,
Bir yorgunluk var omuzlarımda ağır,
Bir sessizlik var içimde, deniz kadar çağırır.

Ne hayaller gömdüm toprağa sessizce,
Ne dostluklar kayboldu bir anda, gizlice,
Yüzler değişti, sözler eskidi,
Bir ben kaldım, kalbimin enkazında gizli.

Zaman vurdukça, çizgiler çoğaldı yüzümde,
Her biri bir anı, bir yara, bir sızı düşümde,
Kah gülüşe saklandım, kah yağmura,
Ama içimde hep bir çocuk, hâlâ ağlasa da...

Biriktirdim sustuklarımı yıllarca,
Bir şarkı gibi, bir dua gibi sakladım,
Her vedada biraz daha azaldım,
Ama kimseye belli etmeden ayakta kaldım.

Şimdi aynaya bakıyorum uzun uzun,
Yorgun ama dik duruşlu bir yüzüm var,
Her çizgisi bir hikâye anlatır bana,
Ve her biri “geçmedim boşuna” der adeta.

Yılların birikmişliği var üstümde,
Ne pişmanım, ne tam razıyım kaderime,
Bir yanım “keşke” der hâlâ sessizce,
Bir yanım “iyi ki” der, inatla, direnişle.

Çünkü biliyorum artık;
Ne çok sevdim, ne çok düştüm, ne çok kalktım…
Ve bütün bunlara rağmen
Hâlâ insan kaldım
Hamit Atay