Yıllar Sonra Şiiri - Damar Adam Serdar İnce

Ömrümün:
en karanlık bir dönemi daha..
Kimbilir, bu son şiirimdir belkide..
Belki de bundan sonra
kalem tutamaz ellerim..
Okumayı unuturum..
Yazmayı unuturum..
Sevmeyi unuturum..
Ve en acısıda: birlikte büyüdüğümüz,
çocukluğumuzu unuturum..
Hani olur ya, herşey yok olur birden..
Anılar gider..
Ve dahası: hatıralar silinir,
ben biterim işte..

Sakın küsme olurmu..
Gönül koyma unutkanlığıma..
Sensiz geçen günlerimde,
bir an bile unutmadım seni..
Unutamadımki..
Kime baktıysam seni gördüm..
Kime dokunduysam sanki sendin..
Hep sol yanımda sakladım seni..
Ellerin hep ellerim'deydi..
Gözlerin düşlerimde..
Bir gün olsun çıkmadın aklımdan..
Yüreğimden atamadım..
Yıllar önce nasıl sevdiysem,
yıllar sonrada öyle seviyorum seni..

Onca zaman geçti gidişinin üzerinden..
Biliyormusun..
Gözlerim hâla ıslak sen gideli..
Derlerdi de inanmazdım..
Oysa insan, en çok
zor günlerinde özlüyormuş sevdiğini..
Hani diyorum şimdi yanımda olsan..
Korkma bitanem, burdayım desen..
Gülümseyerek baksa gözlerin..
Ne bileyim işte, ellerimi tutsan..
El ele uyusak eskisi gibi..
Unutmadım ela gözlüm..
Unutmadım..
Ne gülüşün gitti gözlerimden,
nede ben unutabildim seni..

Unutmak nedir ki..
Adı dilinden düşeni yüreğine hapsetip,
kalbine işkence etmekmi..
Kızmıyorum sana..
Dargında değilim..
Bak yine mısralarımdasın..
Yıllar sonra yine düştün aklıma,
bir şiir daha doğdu sol yanımdan..
Ben seni hep sevdim..
Ben seni hep çok sevdim..
Yıllar önce nasıl sevdiysem,
yıllar sonrada öyle seviyorum seni..
Hâla ilk gün'ki kadar..
Hâla deliler gibi,
hâla ölesiye...