Yıllar geçer yüzler döner,
Yanan mumlar bir bir söner.
Bu dünyada garip gönlüm,
Dert yükünü kendi yener.
Gül dediğim diken oldu,
Bahçem çiçek açmaz oldu.
Vefasızın rüzgârıyla,
Gençliğim bak uçmaz oldu.
Yollar uzak menzil ırak,
Gözlerimde yaşlar durak,
Kime açsam şu kalbimi,
Elde kaldı bir tek merak.
Kimin tutsam ellerini,
Anlamadı dillerimi,
Hazan vurdu bağlarımı,
Soldurdu hep güllerimi.
Ne bir ümit ne bir ışık,
Yollarım da hep karışık,
Kaderimle bunca yıldır,
Ruhum küskün ve barışık.
Kayıt Tarihi : 21.09.2026 13:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!