YILLAR
Bir rüzgardı esti geçti,
Gençlik elden uçtu gitti.
Ömür bağı soldu bitti,
Beni benden aldı yıllar.
Aynadaki yabancı kim?
Yorgun düşmüş dertli kalbim.
Ne sitemim var ne kinim,
Beni benden aldı yıllar.
Saçlarıma düştü aklar,
Uzak kaldı eski dostlar.
Gönlümde hep bir sızı var,
Beni benden aldı yıllar.
Dün gibiydi geçen zaman,
Gözümde tütüyor sılam.
Vermedi hiç bana aman,
Beni benden aldı yıllar.
Hayallerim kaldı dünden,
Çok şey eksildi ömürden.
Sessizce gelip derinden,
Beni benden aldı yıllar.
Yokuşlar da yordu beni,
Hüzünlere sardı teni.
Unuttum ben eski beni,
Beni benden aldı yıllar.
22 Mayıs 2026
Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
Saat // "Zaman, fark etmeden akıp giden en sessiz nehirmiş..."
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 10:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Saat // "Zaman, fark etmeden akıp giden en sessiz nehirmiş..." Akıp giden o nehirde hepimiz birer yaprak gibiyiz; süzülüyor, değişiyor ve nihayetinde "eski bizi" geride bırakıyoruz. Bu şiir; aynalarda bıraktığımız gençliğimize, içimizde saklı kalan hasretlere ve zamanın biz’i dönüştürdüğü yeni ’biz’e’ dair yazılmış küçük bir güzellemedir. Her dizede kendi ömrünüzden bir parça, geçen yılların tatlı hüzünlü melodisini bulmanız dileğimle..." pkze-mavikatre 💧
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!