Yıldızı Düşen Birisi
Yıldız mı düştü gökten,
Sen düşmedin aslında;
yüklerin indi omuzlarından.
Özgürdün ezelden,
sonra dünya çağırdı seni
adını unutturacak elbiselerle.
Tenine inci tanesi gibi kader dokundu,
kalbine sabır yazıldı.
Çobansız kalınca
ışık sandığın gölgelerin ardına düştün;
her put biraz daha
Sen sandığın şeyi kırdı.
Nafileydi tutunmak,
nafileydi eski Sen.
Çünkü kayboluşunda
bulunmuşsun meğer.
Tanrı benimle şimdi;
ne yukarıda ne uzakta.
Bir nefes gibi içimde,
bir sır gibi sessiz.
Tanrı dilimde,
adını andıkça çözülen düğüm,
söze dönüşen teslimiyet.
Yıldızın düştüyse
nurun yere inmesindendir belki.
Karanlık, ışığın öğretmenidir.
Ey kalpleri evirip çeviren,
bizleri bizden al, Sana bırak.
Düşürdüğün yıldızın yerine
söndürülmez bir yön ver gönlümüze.
Ayağımız sürçse de
istikametimiz Sende kalsın.
Âmin. 03.02.2026 BAĞLUM / ANKARA
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 16:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sayın başkan bu gün bağluma geldi....




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!