Yıldız Han Şiiri - Selin Ay

-Beraber özgürlüğü getirebilirmişiz gibi yapmak istediğim, konuşmayı çok seven ama hep susan o çocuğa.-

Adın bir yıldızdır ama boynumun borcu susmaktır,
Senden gidince gülerim de hakkın ağlamaktır.

Binbir ışıltı içinden göremez olur hislerim,
Gecenin şöleninde bir tek yıldız seçemez gözlerim.

Hain fani bir el atmiş bir el durdurmuş,
Geçmeyecek susuzluğa ayran doldurmuş.

Uykusuzluğun ninnisi sendedir fakat susmayasın,
Kurtarmayacağın çocuğa sırtını yaslamayasın.

Yörük kızının envai ışıklı köyünden gök,
Yıldızları camdan eyle bir bir başına kır dök.

Mavi denizlerden yağ, ak dağlardan çağla;
Gökbayrak kadar özgür sevdana bir kelepçe de sen bağla.

Ankara'nin denize kavuşan çocuğu,
Denizi kana boyayacak kahraman oğlu.

At koştur, Asena'yı rehber et, tüm kanımı akıt;
Akıt ki uzak asyaya kadar al göğü taşıt.

Sen benim özgürlüğüm, gurbetime kıyamam;
Bir kolum olmadan seni doyasıya saramam.

Senden uzak yaşamışım, kardeşlerimden uzak;
Elimi tutsan ayşılımızdan bozulur her bir tuzak.

Hayalperestlerin vicdanı kurtaracak uzak yurdu,
Hayallerimi bir deli sevdaya kapılan gece kurdu.

Hiç elini tutmadığim ailem var, hiç konuşmadığım yiğidim;
Elimden gelmeyecek hakikatler var, yiğitçe ölmeye gidelim.

Kurtaramayacağımız dostlarım orada,
Kalbim kanadıkça boyayacağım semada.

Sen yıldız ol bu kan kızıl hümaya, ben ay;
Gecemde çal bu kapımı kurtlar üstüne dolunay.

Öleceği yok kimsenin, ölenin yaşattığı yok;
Aşktan ölünür ölünse, gider Yıldız Han'ın kalbine ok.

Süreyya ışığına kurban bu mahur yürek,
Mahperi der aybenize Yıldız Han'ın kanı gerek.