gökyüzünde ışıldıyosun hep
karanlıklar içinde
ben ise yeryüzünde
tutmaya çalışıyorum seni
ama tutamıyorum
ne yapsam uzanamıyorum
belki,belki diyorum
lakin belkiler içinde çok bunalıyorum
ömrümün her bi anında bi kere bile aklımdan çıkmıyosun
sonra anladımki afli yalnızlıklar içinde yaşıyorum
sen gökyüzünde karanlığa boğulmuş yıldızsın
ben ise yeryüzünde yalan ve yapmacıklar içinde kaybolan günahkarım
sen yine karanlığın içinde parlıyosun ben
dedimya yıldızım
afili yalnızlıklar içinde yaşıyorum...
oktay keskin
08.03.2009
Kayıt Tarihi : 10.3.2009 14:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!