Karanlık gecede yürüyoruz,
Yanı başımızda sevdiklerimizin cansız bedenleri,
Gözlerimiz dolu dolu, yüreklerimiz buruk acıyla doldu.
Nasıl dayanırız bu acıya?
Nasıl sakinleştiririz bu öfkeyi?
Nasıl unuturuz kaybettiklerimizi?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta