Hayat vurdu sırtıma felekten bir bâr,
Evren içime sığmaz, dünya bana dar.
Elimde ne yâr kaldı ne de bir kâr;
Yıkılmış bir mezarım, her yer târ û mâr.
Gönül hasta, nice yıldır perişan;
Ziyâ şemsi terk etmiş, hâline yan.
Karanlık, aydınlığı hapsettiği an,
Ziyâ’yı bekleme; şemse ağlıyor cihan.
Kayıt Tarihi : 28.06.2020 01:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!