Yevmiye Şiiri - Ömer Can Kaplan

1.

-kaç oğlan yöğme
-bende bilmiyom ki teyze
İşte burada yazlar hep böyle başlar

2.

Gün ilk baş Kadıköy'e damlar
Ak brandalar üstündeki göçmen kızlar
Kasa hesabı domates doğrar
Ordan tozutur Soma'nın arabaları yolu
Başlar darı tarlalarında gümbürtüler, koğlar
Altın ufukların manzarası deklanşöre el sallar
Martılar süzülür pamuk tarlalarından
Deniz görmemiş sürü sürü v şeklinde martılar

3.

Eğrigöl'de elliye dayanır havalar
Göz ne yarim görür ne sıra başlarını
Sinirler tam tepede, sabrın boyu sıfır
Beyaz şallı kadınlar şallarını fırlatır

4.

Bir tarafım Yuntdağ bir tarafım Madra
Bir tarafım Aliağa bir tarafım Bergama
Can damarı, Bakırçay; bunların tam ortasında

5.

Yalnızev'de çepniler, Küçükkaya'da yörükler
Lahanadan tutup bibere kadar ekerler

Dağ köylerinde ise çeşit çeşit otlar toplanır
Karabaş, kekik, kantaron otları
Bir demeti çarşı kenarda iyi paraya satılır

6.

Kış hürya uğramaz Bergama'ya
Bir otlanır dağlarında ama
Soğuk çocuğunu bırakır Bergama'da

Sonrasında yine işler
Sonrasında yine işlerler

Kiyeler omuzda, mataralar torbada
Reçine kokan transitler eksik koltukla
Akın ederler katar katar Kozak Yaylası'na

Çam fıstığı kaynıyor her yanı yörenin
Neredeyse tamamına fıstık üretir ülkenin
Ağaç boyları bina boyu, uçları göğe dokunur
Ekmek parası'çün acı salalar okunur

7.

Yevmiyeyle geçinen onca emekli
Onca işsiz, onca ihtiyar, onca öğrenci
Evler geçinir, okullar okunur, hayırlar yapılır
Ne çileler çekilir ecnebilerin emri altında
Ne sağlık kalır bedende ne tende beyazlık
Canına tak eder adamın
-"Acımdan mı öldüm başlarım işine"
Ve dön dolaş alın teri yine burda atılır
Ta ki kalıncaya kadar beş parasız